De geheime rede van Balkenende

Het is inmiddels geen nieuws meer, maar desalniettemin nog wel het vermelden waard: De ‘geheime’ rede van Balkenende zoals opgetekend door Jaffe Vink en Bart Jan Spruyt in het inmiddels ter ziele gegane blad Opinio. Balkenende spande een rechtszaak aan tegen het blad, maar verloor deze. De financier van het blad, Roel Pieper, trok daarna de stekker eruit. Ik vind deze rede geniaal geschreven omdat je als het ware Balkenende zelf hoort spreken:

“Wat is het grote probleem? En wat heb ik niet goed gedaan? Allereerst wil ik nog zeggen dat ik slechts enkele korte punten op papier heb gezet. Ik kon vannacht niet slapen. Ik ben naar beneden gegaan, ik had de Belijdenissen van Augustinus meegenomen en ik ben aan de keukentafel gaan zitten met een vel papier. Hoe het precies kwam, weet ik niet meer”

Balkenende zet zich af tegen de Islam en vind dat de Christenen in Nederland meer van zichzelf moeten laten horen:

“Ik zeg jullie: nu is het moment gekomen om ons als christenen te manifesteren. En ik zeg dit uit de grond van mijn hart. Het is nodig. Het is meer dan nodig. Waarom kunnen wij niet trots zijn op ons christendom? Ik vraag het jullie. En kom me niet aan met Rita Verdonk, die het woord ‘trots’ ook gebruikt. Rita deert me niet. Ik zeg: we moeten trots zijn op ons christendom.”

“Ik rond af. Ik vind dat we Wilders moeten vergeten. Maar niet de islam. Het is tijd voor heel gewone vragen aan heel gewone moslims. En het is de hoogste tijd dat wij onszelf manifesteren. Trots op ons christendom.”

Ik vind het wel enigzinds vreemd dat onze premier hiervoor een rechtszaak moest aanspannen tegen het blad. Als je de retoriek van Balkenende een beetje kent prik je zo door deze rede heen. Balkenende zal zich nooit op zo’n uitspraak laten betrappen, dat kan niet als premier van de Nederlanden.
Daarnaast zijn er meer media die dit soort grapjes uithalen, kijk bijvoorbeeld eens op de Speld. Daar worden voortdurend namen van bekende Nederlanders gebruikt om fake nieuws te genereren.

Gratis klassieke muziek

Radio 4 biedt op haar website een tiental gratis klassieke concerten aan in mp3 formaat.

Na een aanmeldformulier ingevuld te hebben kun je de concerten downloaden van een redelijk snelle server (ongeveer 1mb/s). Deze opnamen worden gratis weggegeven ter viering van het 120 jarig bestaan van het Koninklijk Concertgebouworkest. Concerten die worden aangeboden zijn onder andere van de componisten Mahler, Dvorak, Beethoven en Mendelssohn. De kwaliteit is best aardig, al wordt er wel verdacht veel gehoest in deze opnamen. Maargoed, je mag een gegeven paard niet in de bek kijken.

Latijn voor beginners

Latijn is een dode taal; dat wil zeggen, er is niemand meer in leven die de taal dagelijks gebruikt om te communiceren met zijn medemensen.
Et Cetera latijn

Toch komen we Latijn veel tegen in het dagelijks leven. Veel Nederlandse woorden stammen af van een Latijnse voorloper, en woorden die direct uit het Latijn komen en we vandaag de dag nog gebruiken zijn onder andere Post Scriptum (na een brief of email), Lectori Salutem (briefhoofd), in memoriam, Deo volente, cum laude, curriculum vitae, etcetera. Ook op een studentenvereniging blijft het hip om je mede civieten de oren te wassen met Latijnse termen als ab-actis, praeses, amicae, fiscus, dies natalis en wat dies meer zij.

De Engelse journalist Harry Mount probeert in het hier besproken boek de mensen een aantal dingen te leren over het Latijn. Hij doet dit door verhalen af te wisselen met vocabulaire oefeningen. Mount springt een beetje van de hak op de tak en daardoor is er geen rode draad te ontdekken in het boek. Onderwerpen die in het boek aan bod komen zijn onder andere: de Romeinse keizers, de leraren die Latijn geven, een aantal Latijnse gedichten en veelgebruikte uitspraken die je in het dagelijks leven tegen komt.

Harry Mount probeert zijn boek aantrekkelijk te maken door veel grapjes te maken en slaagt daar maar half in. Veel grappen zijn niet grappig en daarnaast zijn er een hoop woordgrapjes die alleen in het Engels werken. Dit boek is uit het Engels vertaald. Waarom men daarvoor gekozen heb snap ik niet helemaal, want het boek is volledig georiënteerd op het Engelse taalgebied.  Het feit dat er in Engeland meer dan 200 000 exemplaren van werden verkocht zegt eerder iets over de knulligheid van de gemiddelde Engelse lezer dan over de kwaliteit van dit boek.

Lees meer

Edmund Burke over het sublieme en het schone

Recensie van het boek ‘Een filosofisch onderzoek naar de oorsprong van onze denkbeelden over het sublieme en het schone’Edmund Burke

Edmund Burke (1730 – 1797) is de geestelijke vader van het conservatisme. Hij werd geboren in Ierland, maar leefde het grootste gedeelte van zijn leven in Engeland. Hij werd opgeleid als jurist, maar toen hem dat niet bevredigde begon hij politieke stukken te schrijven. Korte tijd later ging hij de politiek in, en werd lid van de Whigs party. Burke is vooral bekend van zijn werk Reflections on the French Revolution, waarin hij als klassieke conservatief de Franse revolutie veroordeeld.

In het boek wat ik hier recenseer, een vertaling van A Philosophical Enquiry into the Origin of Our Ideas of the Sublime and Beautiful, gaat hij in op de relatie tussen het sublieme en het schone in de esthetica. Burke stelt in zijn boek dat de spreuk ‘over smaak valt niet te twisten’ maar in weinig gevallen opgaat. Objecten maken een bepaalde indruk op ons, en die indruk is bij alle mensen hetzelfde. Een groot voorwerp zal eerder als angstaanjagend, vreeswekkend, subliem worden beschouwd, terwijl een klein voorwerp veel vriendelijker oogt, en dus hangt naar de ‘schone’ zijde. Lees meer

Levenswijsheid van La Rochefoucauld

Een recensie van het boek ‘Maximen’La Rochefoucault - Maximen

Francois de la Rochefoucauld was een Franse hertog die leefde van 1613 tot 1680. Uit eigen levenservaring schreef hij Maximen, kernachtige spreuken die veel weg hebben van de spreekwoorden die wij in ons alledaags taalgebruik uitspreken. De hoofdredacteur van HP / De tijd kwam onlangs op het originele idee om een selectie van de maximen te gebruiken als hoofdredactioneel en de Volkskrant stelde dat la Rochefoucauld bovenaan zou staan op een lijst van meest geciteerde schrijvers.

Het is geen boek om in één ruk uit te lezen, en daar leent de gestructureerde opbouw zich ook niet voor. Zoals sommige Christenen de dag beginnen met een bijbeltekst kan ik me voorstellen dat iemand de dag begint met het lezen van één van de in dit boek verzamelde maximen. Door de dag heen kun je dan terugdenken aan wat je hebt gelezen, en deze levenswijsheid proberen toe te passen op je eigen leven. Lees meer