Bonhoeffer – Navolging

29 november 2008, 3 reacties

Over dit boek van Bonhoeffer kan ik kort zijn. Het is slecht leesbaar.

Dittrich Bonhoeffer was een Duitse theoloog die na een tijd in de gevangenis te hebben doorgebracht ter dood werd veroordeeld door het Nazi-regime. Hij heeft verscheidene theologische werken geschreven en in het hier gerecenseerde Navolging betoogt hij dat de navolging van Christus de bevrijding van de mens betekend.

Het boek is vertaald in 1964, en deze versie is aangepast in 2001. Helaas is dat niet te merken. Regelmatig wordt de lezer aangesproken met ‘ge’ in plaats van ‘u’, en komen er enkele zeer ouderwetse woorden in voor. Wat dacht u van discuteren? Ik heb het opgezocht, het betekend discussiëren. Daarnaast het woord ‘legalisme’; niet te vinden in mijn versie van de Van Dale. Wikipedia verteld ons: “Legalisme is een begrip uit de Christelijke theologie waarmee wordt bedoeld dat verlossing eerder een beloning is voor het (strikt) naleven van religeuze voorschriften en wetten dan het gevolg van goddelijke genade. Het begrip heeft een sterk negatieve bijklank, omdat slechts uiterlijkheden en menselijke trots worden benadrukt.”

Uit het gedeelte van het boek waar ik me doorheen heb geworsteld blijkt dat Bonhoeffer ons in zijn boek weinig nieuws weet te vertellen. Hij verteld over de navolging van Christus, maar als je de bijbel leest weet je daar evenveel van als na een lezing van Navolging. Dit is typisch een boek waar je een paragraaf leest, jezelf de vraag stelt ‘waar ging het over’ en vervolgens de vraag niet kunt beantwoorden. Het is jammer dat er geen betere vertaling beschikbaar is, want dit boek is toch redelijk bekend binnen de christelijke wereld. Zo haalt Tim Keller dit boek ook een aantal keren aan in zijn nieuwste werk ‘In alle redelijkheid’. Op het internet is niemand te vinden die dit boek heeft gerecenseerd, dus ik ben benieuwd wat andere mensen van dit boek vinden.

Dittrich Bonhoeffer ; Navolging; Uitgeverij Ten Have; 231 pagina’s gebonden; 25,90 euro

Calvijn – Institutie 1536

26 november 2008, geen reacties

Een recensie van de eerste versie van de Institutie

Voor Protestanten binnen kerkelijk Nederland is Johannes Calvijn geen onbekende. Men zou zelfs kunnen stellen dat deze Zwitserse reformator de geloofsleer heeft opgetekend van reformatorisch Nederland, zoals wij die nu nog hebben. Dit deed hij in zijn bekendste werk, de Institutie. De eerste uitgave daarvan kwam uit in 1536, en deze uitgave wil ik hier bespreken. Na 1536 heeft hij dit hoofdwerk nog verscheidene malen aangepast en uitgebreid. Als uiteindelijk in 1559 het definitieve boek uitkomt is het aantal hoofdstukken gegroeid van 6 naar 80 en het aantal pagina’s van 320 naar 1800.

Het boek begint met een verantwoording van de vertaler en daarin lezen we dat de versie uit 1536 hetzelfde bevat als de definitieve versie, maar de laatste staat vele malen uitgebreider bij de onderwerpen stil. Calvijn begint zijn boek met een inleiding waarin duidelijk wordt dat dit boek voor de koning van Frankrijk bedoeld is. De Rooms Katholieke kerk is oppermachtig en reformatoren als Luther en Calvijn worden gezien als sekteleiders. Calvijn schrijft dit boek aan de koning om zijn leer uiteen te zetten en te bewijzen dat het alleszins redelijk is wat hij geloofd. Terzijde haalt hij daarbij aan dat de Rooms Katholieke kerk erg afgeweken is van haar oorspronkelijke leer en dat er veel dwalingen de kerk binnen zijn geslopen. Hij grijpt hierbij terug op de ‘ouden’, de grondleggers van de Christelijke kerk zoals Ambrosius en Augustinus. Leuk om te zien dat terwijl wij tegenwoordig Calvijn als ‘oudvader’ bestempelen, hij ook al zijn oudvaders had. Lees meer →

Stad van woorden

17 november 2008, geen reacties

Alberto Manguel

Alberto Manguel is een Argentijnse schrijver die momenteel in Frankrijk woont. Stad van woorden, zijn vertaalde werk wat ik hier recenseer, bevat een vijftal essays over literatuur en verhalen en schetst daarin de relatie van oude verhalen tot de werkelijkheid nu, en wat we van die verhalen kunnen leren. Manguel is een bibliofiel; dat wil zeggen dat hij een boekenliefhebber is, het grootste deel van zijn leven heeft hij lezend doorgebracht. Het boek is behoorlijk filosofisch van aard en Manguel heeft een bijzondere stijl van schrijven die je wel moet liggen wil je het een aantrekkelijk boek vinden.

Verhalen die aan de orde komen zijn onder andere: Het Gilgamesh Epos, het verhaal van Don Quichot en de film The Fast Runner. De laatstgenoemde is een film over verhalen. Heel filosofisch stelt Manguel daar: ‘Vooruitgang is een nietszeggend concept ; we schrijden voort langs een cyclisch pad waarop gebeurtenissen en het toneel waarop die gebeurtenissen zich voltrekken telkens weer opduiken als zowel oorzaak als gevolg van elke willekeurige andere gebeurtenis.’ Daar zijn we mooi klaar mee in Nederland met ons vooruitgangsgeloof.

Lees meer →

De fabel van de bijen

10 november 2008, geen reacties

Bernard Mandeville was een Nederlandse arts, psychiater, schrijver en filosoof uit de 17e eeuw met een uitstekend observatievermogen.

Zijn bevindingen pende hij neer in De fabel van de bijen, zijn hoofdwerk met de ondertitel die de inhoud van het boek weergeeft: particuliere ondeugden, publieke weldaden. Uitgeverij Lemniscaat heeft het werk van Mandeville in drie delen uitgebracht. In het hier gerecenseerde derde deel vinden we zijn gedicht over de bijen, de uitgebreide opmerkingen die de auteur bij dit gedicht had, het gedicht de menslievendheid van de planter (over de slavernij), en tot slot een brief van Mandeville aan Dion, een Engelse Bisschop over de rol van de kerk bij de slavernij.

Mandeville’s gedicht over de bijen, De morrende korf of eerlijk geworden schurken begint als volgt:

Een ruime korf, goed bevolkt met bijen
Die in luxe en welbehagen leefden,
En toch even beroemd om zijn wetten en wapens
Werd beschouwd als de grote bakermat
Van wetenschappen en nijverheid.

Lees meer →

HiFi audio

6 november 2008, 2 reacties

En wat daarbij komt kijken

Sinds ongeveer een jaar luister ik voornamelijk naar klassieke muziek. Ik had een prima Philips stereoset, maar in de zachte passages van de muziek hoorde ik telkens een storende ruis. Ik vond het tijd om mijn geluidsinstallatie te vervangen. Vervolgens ben ik mij een beetje gaan verdiepen in de HiFi-wereld via sites als What HiFi?, HiFi.nl en Kieskeurig. Ik viel van de ene verbazing in de andere toen ik las wat voor prijzen je voor sommige apparatuur neerlegt. Een beetje ‘audiofiel’ heeft thuis een installatie van 30 a 40 duizend euro staan. Je koopt er een mooie auto voor.

Ook kom je kabels tegen van 2000 euro, en als nuchtere Nederlander vraag je je dan af of je het verschil in geluidskwaliteit zult horen. Omdat ik een student ben met een beperkt budget begon ik al te vrezen dat er geen goede kwaliteit te koop is voor weinig geld. Gelukkig was dat wel het geval. Het lijkt er overigens op dat het principe van ‘vrije markteconomie’ binnen de HiFi-wereld niet geldt, want was je 20 jaar geleden al een hoop geld kwijt voor een goede set, dan ben je dat nu nog steeds. Dit in tegenstelling tot de computerwereld waarin de prijzen van onderdelen binnen een jaar gehalveerd zijn. Hierbij moet wel gezegd worden dat men langer met een geluidsinstallatie doet dan met een computer, en men dus minder gebaat is bij een goedkope geluidsinstallatie dan bij een goedkope computer.

Yamaha Pianocraft E410 Lees meer →

Aureon

Monthly Archives: november 2008