De onredelijkheid van religie

30 maart 2009, 1 reactie

Een recensie van het Atheïstisch manifest van Herman Philipse.

Het is bijzonder interessant om als gelovige de mening van een atheïst over godsdienst te lezen. In het ‘Atheïstisch manifest en De onredelijkheid van religie’ weet Herman Philipse, hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht, op een heldere manier te betogen over godsdienst.

Als filosoof is Philipse onbevredigd over het feit dat zijn collega’s nog niet met godsdienst hebben afgerekend. Daarom gaat hij in op verschillende kwesties die in het debat over geloof zijn gevoerd, als eerste belandt hij bij de combinatie tussen geloof en moraal. Dostojevski zei daarover: ‘Indien God niet bestaat, is alles geoorloofd’. Gelovigen kunnen zich echter niet beroepen op God om hun normen te verdedigen, immers beroepen gelovigen met een verschillende mening zich op dezelfde God. Verdere discussie is onmogelijk. Van het liberalisme kan niet gevraagd worden antwoord te geven op morele- en zingevingvragen, daar zijn ze nooit voor bedoeld.

Geloof en rede

In een ander essay wordt weerlegt dat geloof redelijk is. Geloof en rede gaan niet samen, ook valt religie niet buiten het podium van de rationaliteit. Ook geloof en wetenschap gaan niet samen, de wetenschap heeft steeds meer elementen van het geloof doen sneuvelen. Wetenschap en geloof zijn in conflict met elkaar, alle redenaties leidden uiteindelijk tot atheïsme. Tenminste, dat zijn de argumentatielijnen van Philipse. Lees meer →

Architectuurkritiek

27 maart 2009, 6 reacties

Hoe beoordeel je een gebouw objectief?

Een tijdje geleden schreef ik over het gebruik van kleur in de architectuur. Hoe in mijn ogen er gebruik en misbruik van kleur gemaakt kan worden. Als voorbeeld noemde ik een project van MVRDV in Rotterdam, waarbij een woning volledig fel blauw was geverfd. Van Jurjen kreeg ik daarover de volgende opmerking:

“Voordat je je mening geeft over een gebouw, is het misschien wijs om eerst onderzoek te doen naar het concept ervan. Zoals je waarschijnlijk weet maakt MVRDV grensverleggende architectuur, en kan jij je mening niet baseren op de factor mooi of lelijk”

Hij heeft gelijk. Ik had het artikel gebaseerd op mijn mening. Ik vond toevallig dat dit een lelijk toegepaste kleur was. Over mooi of lelijk kunnen we niet discussiëren, want dat is voor iedereen anders.

Mooi versus lelijk

Een gebouw kan ‘lelijk’ zijn, maar wel een architectonisch goede toevoeging aan de context. Een brug kan een lompe betonnen kolos zijn en tegelijkertijd erg functioneel. Dan valt eropeens wel wat af te dingen op de architectuur van Santiago Calatrava. Iedereen vind het mooi. Toch heeft de man tot nu toe geen Pritzker Prize ontvangen voor zijn werk. Functioneel ontbreekt er namelijk nogal eens wat aan zijn bruggen en gebouwen. Het budget van zijn projecten wordt vaak overschreden.

De vraag is: Wat is wel goede architectuurkritiek? Wanneer is een gebouw objectief gezien goed of slecht ontworpen?

Een aantal criteria waaraan we een ontwerp zouden kunnen toetsen zijn:

Duurzaamheid
Verhouding tot de omgeving (context)
Functionaliteit
Human scale
Prijs
Achterliggend concept (bedankt Jurjen!)

Wat is volgens jou een goede manier van architectuurkritiek?

Architectuur rendering met 3ds Max

25 maart 2009, 12 reacties

Voor een negental starterswoningen in Valkenswaard heb ik met 3ds Max een rendering voor op het bouwbord gemaakt.

De uiteindelijke render (klik om te vergroten)

Omdat dit de eerste keer was dat ik een project met Max uittekende, duurde het behoorlijk lang: 4 dagen. Als Max eenmaal eigen gemaakt is en je weet wat wel en niet getekend hoeft te worden kan deze tekening gemakkelijk in 2 dagen gemaakt worden.

Ik maak gebruik van termen die alleen in Max voorkomen, als je het niet snapt raad ik je aan om eerst Max te leren. Bijvoorbeeld door een video training op Lynda.com te kopen.
De tekening is gemaakt met 3ds Max 5, als je een nieuwere versie gebruikt zijn er snellere methoden om ramen en muren te kenen.

Lees meer →

3 tips om je recensie te verknallen

23 maart 2009, 5 reacties

Vorige week maandag kon je op Aureon.nl lezen aan welke voorwaarden een goede recensie moet voldoen. Vandaag deel 2: hoe het niet moet.

Ik schrijf dit stuk omdat ik een erg slechte recensie tegenkwam. Hij stond in het februarinummer van het architectuurtijdschrift De Architect. Besproken werd een boek wat ik ook al eens gerecenseerd heb: Networked cultures. In mijn ogen het slechtste boek wat ik ooit gelezen heb. De recensent van De Architect wist dit soort tekst op papier te krijgen:

“Steden en regio’s zijn echter geen autarkische gebieden meer, met een daaruit voortkomende fysieke identiteit. Ze bestaan nu uit zichtzelf organiserende, snel pulserende en overlappende netwerken vol conflicten enconnecties die een veelvormigheid en veelvuldigheid aan ruimtes genereren. Deze deregulerende dynamiek resulteert in globale paralelle systemen.”

Het is geen recensie maar een beschrijving van het boek waar geen mens iets mee kan. De hele recensie kun je hier lezen. In navolging van deze recensie 3 tips om te zorgen dat niemand jouw recensie zal willen lezen:

Schrijf onduidelijk Nederlands. Niemand begrijpt je. Je begrijpt jezelf ook niet. Je bent in de macht van je pen. O ja, gebruik van Caps Lock doet het ook altijd goed om je boodschap bij mensen naar binnen te hameren.
Geef geen mening. Niemand wil jouw mening lezen, dus waarom zou je hem publiceren? Beschrijf het boek zoals het is en daarmee basta.
Vertel niet waarom de lezer dit boek wel of niet zou moeten aanschaffen en laat hem of haar in een staat van verwarring achter.
Wek valse verwachtingen. Prijs een boek de zevende hemel in en kraak het vervolgens af in de laatste alinea van je recensie af. (Dit overkwam mijzelf bij de recensie van Arnon Grunberg’s Onze Oom, een vriend wees me erop dat zoiets niet handig is)

In de ban van de blob

20 maart 2009, 17 reacties

Eindhoven krijgt een blob en de meningen zijn erover verdeeld. De één prijst het de hemel in terwijl de ander het de grond in boort.

De blob en de naastgelegen ondergrondse fietsenkelder zijn ontworpen door de Italiaan Massimiliano Fuksas, over wie ik al eerder schreef. Fuksas kennende zal dat een verrijking voor de omgeving zijn. Ook het naastgelegen Piazza winkelcentrum is door hem ontworpen, ongetwijfeld bekend bij mensen die ooit in Eindhoven gewinkeld hebben.

Voorstanders vinden het een modern gebouw wat bij Eindhoven als technologiestad past. Tegenstanders vinden de blob niet passen in zijn historische context. Ben van Veelen, oud-voorzitter van de plaatselijke monumentencommissie schreef in het Eindhovens Dagblad:

“Deze Blobs moeten er niet, ik herhaal NIET, komen. Ze vormen een enorme bruuskering van hun omgeving en passen daar in het geheel niet.” En “Bovendien vloekt de Blob met hét icoon van Eindhoven: de Lichttoren. De Lichttoren wordt straks, juist bezien vanuit de belangrijkste kant van het 18-septemberplein, veel te veel aan het oog onttrokken.”

Knap staaltje retoriek als je het mij vraagt. De beste man noemt niet één ter zake doend argument op. Smaken verschillen, roepen dat iets niet in zijn omgeving past is in veel gevallen slechts een kwestie van smaak. Geen argument om het gebouw er niet neer te zetten.
In de architectuur zijn talloze voorbeelden bekend waar oude en nieuwe architectuur prima samengaan. Net zoals bij de blob in Eindhoven is bij veel van deze voorbeelden glas toegepast. Lees meer →

Universiteitsbibliotheek Delft

18 maart 2009, geen reacties

Een constructieve analyse

De Universiteitsbibliotheek in Delft is ontworpen door Mecanoo Architecten. Een belangrijk uitgangspunt van de architect was dat de bibliotheek een open en dus ook een lichte uitstraling moest hebben. Dit omdat de bebouwing rondom de bibliotheek massief oogde. Om die lichte uitstraling te bereiken is er veel staal en glas toegepast.

De bibliotheek ligt naast de aula (klik om te vergroten)

Deze universiteitsbibliotheek is een goed voorbeeld van de toepassing van zichtbare constructieve elementen in de architectuur. De architect, Francine Houben, laat de constructieve elementen duidelijk zien.

Doordat ervoor gekozen is om het grasveld op te tillen valt het gebouw zelf niet echt op. Daar zorgt de kegel in het midden wel voor.
Lees meer →