9 tips voor een goede recensie

Recenseren is makkelijk. Althans, als je er even voor gaat zitten. Er zijn een aantal dingen die steevast in een recensie thuishoren. Ik som er hier een aantal op uit mijn eigen ervaring.

Als voorbeeld neem ik hier het recenseren van een boek, wat ik zelf het vaakst doe.

  1. Schrijf de recensie meteen als je het boek uit hebt. Je kunt dan vol vuur schrijven over hoe geweldig goed of slecht het boek is.
  2. Schrijf de recensie niet meteen als je het boek uit hebt, dan krijg je een objectievere recensie. Doordat de inhoud niet meer zo sterk op je netvlies staat schrijf je de recensie met minder passie. Waarschijnlijk zal de recensie dan ook saaier zijn om te lezen.
  3. Citeer uit het boek. Om de potentiële lezers een beeld te geven van het taalgebruik in het boek is het zinnig om enkele aansprekende passages te citeren. Citeer niet teveel; er moet ruimte overblijven voor je eigen mening.
  4. Geef je mening over het boek. Niets is zo irritant als een beschrijving van een boek die als recensie wordt gepresenteerd. De lezer kan er dan niets mee omdat hij nog steeds niet weet of hij het boek wel of niet moet aanschaffen. Vertel de lezer wat je van het boek vindt en beargumenteer dit.
  5. Lees recensies in de krant. Professionele journalisten kunnen schitterende recensies schrijven en jij kunt daar inspiratie uit opdoen.
  6. Plaats een foto van de voorkant van het boek bij de recensie. Veel mensen zijn visueel ingesteld en onthouden een plaatje sneller dan een titel van een boek.
  7. Vergelijk jouw recensie met die van anderen over hetzelfde boek. Als bijvoorbeeld iedereen positief over een boek is en jij negatief, is het misschien verstandig om je mening wat af te zwakken.
  8. Maak foto’s van het boek als de opmaak tot de verbeelding spreekt of als het om een boek met veel afbeeldingen gaat.
  9. Voeg tot slot algemene informatie toe over het boek, zoals het aantal pagina’s, bindwijze, uitgeverij en prijs.

Overige tips

Recenseren is leuk, zeker als je de boeken gratis krijgt. Als je via een weblog, tijdschrift, krant of ander medium je recensies kunt publiceren krijg je gratis recensie exemplaren van de uitgeverij. Er zijn een paar uitgeverijen die wat moeilijker doen, maar over het algemeen stuurt men na een mailtje al snel een boek op.

Wees niet bang om een boek af te kraken als je dat met argumenten kunt doen. De auteur, uitgever en lezer zijn er mee gebaat om de waarheid te horen. Als een boek geweldig is, schrijf dan niet alleen ‘dit is supervet!’ maar geef ook aan waarom het in jouw ogen te prijzen is.

Ben ik nog tips vergeten? Wat vind jij belangrijk bij een recensie?

Foto door r0b1 op flickr. Al mijn recensie’s kun je op de boeken pagina vinden. Volgende week maandag schrijf ik op deze plek ‘hoe een recensie niet moet’.

Quintilianus – De opleiding tot redenaar

Net als bij een politieke redevoering gaat het in een recensie om aanraden of afraden. Voor sommige lezers zal ik dit boek dan ook aanraden, voor anderen zal ik andere lectuur adviseren.

De opleiding tot redenaar ofwel Institutio Oratoria is geschreven door Quintilianus, een Romeins hoogleraar in de retorica. Geboren in Spanje rond het jaar 40 van onze jaartelling. Op aanraden van vrienden en de Romeinse senator Marcellus Vitorius besloot Quintilianus om een handboek te schrijven over de retorica, de kunst van het spreken.

Dit handboek is het meest uitgebreide retorica handboek wat is overgeleverd vanuit de oudheid. Lange tijd was dit werk verloren gewaand, totdat men een kopie aantrof in 1416 in een Zwitsers klooster. Het werk bestaat uit 12 boeken die in het Nederlands rond de 650 bladzijden beslaan. Elk boek behandelt een onderdeel van de retorica tot in de details. In vogelvlucht stip ik nu de lijn van het boek aan. Lees meer

Eindhoven plaatst camera’s in woonwijk

Op de route van mijn werk naar het station kwam ik palen met camera’s tegen … … in een woonwijk

De gemeente Eindhoven heeft deze onlangs geplaatst in een woonwijk gelegen naast station Eindhoven Beukenlaan. Het is de Vogelaarwijk Woensel-west. De camerapalen staan op kruispunten van straten en zijn voorzien van een ondoorzichtige bol zodat niet te zien is waar de camera heen kijkt. De palen lijken veel op lantaarnpalen zoals je op onderstaande foto kunt zien.

Ik vraag me af wat men hiermee wil bereiken. Wat valt er te beveiligen in een woonwijk? Als je een auto wilt stelen doe je dat toch wel op een plek die buiten het bereik van een camera valt. De Vogelaar wijk waar de palen staan is er één met veel allochtonen en studenten. Even verderop begint een ‘duurdere’ wijk en daar staan de palen niet.

Privacy

Als ik een inwoner van de gemeente Eindhoven zou zijn zou ik gaan klagen bij de gemeente. Iedereen heeft recht op privacy. Ik heb weinig zin in een ambtenaar die je slaapkamer binnen kan gluren.
Bovendien heeft de gemeente geen bordjes geplaatst met de mededeling dat deze wijk onder camera beveiliging staat. Het is verplicht om dit aan te geven. Het kan zijn dat ik de bordjes gemist heb, of dat ze op een andere plek staan.

Lees meer

Volume nr. 12: Al Manakh

Volume is een ietwat filosofisch ingesteld architectuurtijdschrift wat haar visie op de architectonische ontwikkelingen geeft.

Daarbij wordt naar de architectuur in haar context gekeken. Nummer 12, hier gerecenseerd door Aureon.nl, gaat over de bouwontwikkelingen in Dubai en de andere oliestaatjes, gelegen aan de Perzische golf. Architectuur in haar context, want Volume onderzoekt ook veel andere ontwikkelingen die op het eerste gezicht maar weinig met architectuur te maken hebben.

Achtergronden

Met 500 pagina’s is deze editie van Volume beduidend dikker dan zijn broertjes, die gemiddeld 160 pagina’s tellen. ‘Tijdschrift’ is dan ook een slechte benaming, ‘boek’ zou beter staan. Een boek met daarin de neerslag van een onderzoek gedaan door AMO en anderen. AMO is het zusje van OMA (Office for Metropolitan Architecture). OMA ontwerpt, AMO onderzoekt.

Ik vernam het bestaan van Al Manakh tijdens het bekijken van een geweldige lezing door OMA architect Reinier de Graaf. In die lezing komt veel van de in Al Manakh besproken stof aan bod. De Graaf heeft met een aantal dagboekverhalen en een essay bijgedragen aan Al Manakh. Andere voor mij bekende mensen die hebben bijgedragen aan deze editie zijn Rem Koolhaas met een aantal interviews en Ole Bouwman (NAi directeur) met een essay.

Lees meer

Psychologie van het autorijden

Een recensie van het boek ‘Traffic’ van Tom Vanderbilt. ‘Waarom wij rijden zoals wij rijden (en wat dat over ons zegt)’

Het onderwerp dat in dit boek behandeld wordt, is behoorlijk uniek. Over de psychologie van de automobilist is nog heel weinig bekend. Dat terwijl het zeker niet onbelangrijk is om de irrationele beslissingen die automobilisten nemen te doorgronden. Het is immers een sport geworden om elk jaar weer het aantal verkeerslachtoffers omlaag te krijgen.

Naast dit psychologische aspect, behandelt het boek ook de problematiek van de files. Iedereen heeft zijn menig wel klaar over mogelijke oplossingen voor de fileproblematiek. Na het lezen van dit boek, is elke gedachte over de maakbaarheid van het fileprobleem volledig verdwenen.

Verplicht leesvoer

De omslag van het boek vermeldt een citaat van een recensent uit New York waaruit blijkt dat iedere automobilist dit boek verplicht moet lezen. Zover wil ik niet gaan, maar na het lezen van het boek, kan ik er toch begrip voor op brengen. Autorijden is een heel complexe bezigheid. Mensen hebben standaardreacties op bepaalde situaties die helemaal niet zo verstandig zijn. Inzicht krijgen in die situaties kan veel schade of ongemak voorkomen. Na dit boek zit ik zeker anders achter het stuur. Alleen de vraag is voor hoe lang. Lees meer