Universiteitsbibliotheek Delft

Een constructieve analyse

De Universiteitsbibliotheek in Delft is ontworpen door Mecanoo Architecten. Een belangrijk uitgangspunt van de architect was dat de bibliotheek een open en dus ook een lichte uitstraling moest hebben. Dit omdat de bebouwing rondom de bibliotheek massief oogde. Om die lichte uitstraling te bereiken is er veel staal en glas toegepast.

De bibliotheek ligt naast de aula (klik om te vergroten)

Deze universiteitsbibliotheek is een goed voorbeeld van de toepassing van zichtbare constructieve elementen in de architectuur. De architect, Francine Houben, laat de constructieve elementen duidelijk zien.

Doordat ervoor gekozen is om het grasveld op te tillen valt het gebouw zelf niet echt op. Daar zorgt de kegel in het midden wel voor.

Staalconstructie

De voor- en nadelen van een stalen constructie t.o.v. een betonnen variant zijn:

Nadelen:

  1. Het is een duurdere constructie
  2. Het is lichter en daarom slechter warmte accumulerend en geluid werend
  3. Het is erg slecht bestand tegen brand ten opzichte van beton

Voordelen:

  1. De bouwtijd is sneller
  2. Makelijker aan te passen en uit te breiden
  3. Beter te slopen en recyclen (duurzamer)

De vloeren van het gebouw bestaan uit staalplaat-beton vloeren en kanaalplaat vloeren.

Brandveiligheid

De brandveiligheid van de constructie was een lastig geval De stalen kolommen zouden allemaal behandeld moeten worden met brandwerende middelen zoals bijvoorbeeld brandwerende verf, brandwerende bekleding, volstorten met beton of volzetten met water.

Bovendien zou de bibliotheek moeten worden opgedeeld in brand compartimenten. Dit zou betekenen dat de mooie open bibliotheek ruimte zou moeten worden opgedeeld door wanden. Om dit te voorkomen is er voor gekozen om een sprinkler installatie toe te passen. Een sprinkler installatie is vrij prijzig, maar hiermee hoefde niet meer aan de eis van brandcompartimenten te worden voldaan. Als compensatie in kosten hoefde dan ook de staal constructie niet meer tegen brand beschermt te worden. De sprinklers zijn door het hele gebouw toegepast, zowel in het bibliotheek gedeelte als in het kantoor gedeelte en het souterrain gedeelte.

Structuur hoofdconstructie

De kolommen die het dak dragen staan uiteen op een raster van 7,2 bij 7,2 meter. Een relatief dunne kolom van 100 mm diameter staal zou het dak al kunnen dragen. Omdat de kolommen behoorlijk lang zijn zouden ze gaan knikken bij die lengte, vergelijk het met luciferhoutjes.  Om dit te voorkomen is er een extra stalen buis om de kolommen heen geplaatst.

Bovenin de kolom, waar de buitenste stalen buis ophoud, zijn lampen geplaatst die het plafond verlichten. Door dit belichtingstrucje lijkt het plafond te zweven. Ook worden de lege ruimtes tussen de kolom en de knikbuis gebruikt voor de toevoer van verse lucht.

De kolommen (klik om te vergroten)

De kegel

De kegel is een losstaand element binnen de bibliotheek. Het heeft een eigen fundering, maar staat wel in verbinding met de begane grond vloer. In de kegel bevinden zich de studieruimtes. Studenten klagen hier over want akoestisch is deze kegel geen succes. Als je aan de ene kant met je buurman fluistert kan iemand aan de andere zijde verstaan wat je zegt. Ook valt er weinig natuurlijk licht de kegel binnen.

De kegel is 45 meter hoog en bestaat uit een staalconstructie die de vloeren draagt. De vloeren hangen met staalkabels aan de top van de kegel. Vanuit die top gaan er kolommen omlaag die de krachten afdragen op de fundering. Deze kolommen zijn in V vorm geplaatst zodat er minder funderingen hoefden te worden aangebracht.

De kegel in de bibliotheek (klik om te vergroten)

De kegel in de bibliotheek (klik om te vergroten)

Hangende elementen

Naast de vloeren in de kegel van de universiteitsbibliotheek in Delft zijn ook de trappen in de kegel opgehangen. De boekenkast die de volledige achterwand van de publiek toegankelijke ruimte beslaat is opgehangen  aan het dak. Hierdoor kon de constructie van deze boekenkast zeer slank gemaakt worden. Door de uitgekiende belichting en een blauwe achterwand lijkt de boekenkast te zweven.

Achter de boekenkast bevind zich een betonnen wand die zorg draagt voor de stabiliteit van het gebouw in de dwarsrichting.

Gevel

Er is een glazen vliesgevel toegepast met een op het eerste gezicht onregelmatig patroon. Het gebouw bevat drie glazen vliesgevels en alle drie staan ze schuin. Dit maakt het gebouw zeer ‘dynamisch’ en ‘spannend’.

De vliesgevel (klik om te vergroten)

De luifel aan de voorzijde (klik om te vergroten)

Het grasdak en de kegel (klik om te vergroten)

Deze analyse is een bewerking van een artikel van Johan Hanegraaf.

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie architectuur.

het op Twitter
Deel op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *