Een gastbijdrage van Eefje de Gelder

Het boek, getiteld Moord aan de Maas is een Rotterdamse thriller, iets wat door de Erasmusbrug op de voorkant van het boek nog eens extra geïllustreerd wordt. In het begin van het boek maken we kennis met verschillende personen. Heller, een rechercheur in het Rotterdamse politie die ooit een relatie gehad heeft met Marieke en haar dan tegenkomt. Ze wil sinds ze hun relatie verbrak geen contact meer. Op het moment dat hij haar ontmoet, weet hij niet zeker of ze het is, maar daarna blijkt dat ze het inderdaad is en hij maakt zelfs nog een visite bij haar.

Intussen ontmoeten we ondernemer Doornbal, wiens zaken steeds minder goed gaan. Een concurrent, Kuyper, zet hem onder druk om zijn onderneming aan hem door te verkopen, maar dit wil Doornbal onder geen enkele voorwaarde. Hij heeft een mooie echtgenote, maar leeft in de tussentijd samen met een minnares die graag wil dat hij van zijn vrouw scheidt. Op een bepaald moment wordt Doornbal dood gevonden in zijn auto. Heller en zijn collega’s worden op de zaak gezet om de doodsoorzaak te onderzoeken. Allerlei getuigen worden verhoord en intussen worden bij de lezers allerlei vermoedens gewekt. Dit werkt de auteur uit tot een spannend plot en een zeer onverwacht einde.

Dat laatste is tevens een van de pluspunten van de thriller: het verhaal blijft tot de laatste bladzijde spannend en als lezer weet je op een gegeven moment echt niet meer wie de dader is. Een ander sterk punt van de thriller vind ik de setting in Rotterdam. Alles komt in meer of mindere mate overeen met de huidige situatie. Voor mensen die Rotterdam kennen, heeft het verhaal daardoor een extra dimensie. Het verhaal en de personen worden goed beschreven en zijn vaak humoristisch. Leuk is dat er her en der in het boek de mening (van de auteur?) van Rotterdammers geuit wordt over actuele zaken, zoals bijvoorbeeld de sluiting van tippelzone de Keileweg in Rotterdam. Ook de meeste conversaties zijn levensecht, en je hoort en ziet als het ware de mensen soms in onvervalst Rotterdams praten.

Een van de minpunten aan deze Rotterdamse debuut zijn de -in mijn ogen- soms de wat onechte passages die er in voorkomen. Ik kan me bijvoorbeeld niet voorstellen dat als Heller  zijn ex tegenkomt die al jaren geen enkele contact meer wil, dat die ex vervolgens Heller direct op de koffie bij haar uitnodigt. Maar dat zijn slechts enkele passages; zoals ik hierboven schreef waren de meeste conversaties levensecht.

Verder wordt de persoon van Heller zelf niet geheel duidelijk in de roman. Hij wordt wel beschreven, maar heel veel dingen kom je tijdens het lezen niet te weten. De relatie met zijn zoon bijvoorbeeld, die blijft in mijn ogen erg vaag en had beter uitgewerkt kunnen worden. Het zit niet helemaal lekker tussen die twee, en ook wie de moeder is van de zoon is in het geheel niet duidelijk.

Samenvattend kan ik echter concluderen dat dit een goede thriller is, en het zeker waard is om eens gelezen te worden!

Johan Baks, Moord aan de Maas. Baarn: Uitgeverij de Fontein, 2008. 279 p.