Networked Cultures

‘Parallel Architectures and the Politics of Space’ luidt de titel van het Engelse boek over netwerkculturen wat ik opgestuurd kreeg om te recenseren

De eerste indruk is goed. Het boek is full color gebonden uitgevoerd met een paperback rug en heldere kleuren. Het boek is opgedeeld in vier delen, die ieder een eigen kleur hebben meegekregen.  De vier delen zijn: netwerkcreativiteit, omstreden ruimtes,  handelslocaties  en parallelle werelden. Met deze vier delen duiken de vele auteurs die aan het boek hebben meegewerkt de thematiek van de netwerkculturen in. Een gedeelte van de omschrijving op de achterflap luidt als volgt:

“Politieke conflicten, humanitaire rampen, oorlogen en migratiestromen – we leven in een tijdperk van wereldwijde onrust en discontinuïteit. Terwijl men in officiële reacties blijft zoeken naar middelen om ontwikkelingen te stabiliseren en in te dammen, ontstaat uit de dynamiek van de deregulering een situatie die wordt gekenmerkt door mondiale parallelle systemen: parallelle architecturen, parallelle maatschappijen, parallelle levens.

Dit boek geeft inzicht in de complexe ruimtelijke en sociale gevolgen van de globalisering, van de stadachtige informele markten in Moskou en de naoorlogse auto-urbanisatie in Kosovo tot de mediterrane grenseconomieën en de parallelle werelden van de huidige, uitdijende megasteden.

In deze onzekere situatie zijn netwerken het krachtigste instrument geworden voor het organiseren van ons leven. De oplaaiende strijd tussen netwerkformaties leidt tot een ruimte die zowel versnipperd als omstreden is, maar ook getuigt van de creativiteit van zijn bewoners. Als gevolg hiervan zijn onze steden niet langer alleen geografische entiteiten, maar hebben ze zich ook ontwikkeld tot elkaar overlappende realiteiten en verhaallijnen.”

Wat de doelgroep is die men met het uitbrengen van dit boek probeert te bereiken wordt niet duidelijk, en het wollige taalgebruik wil ook niet echt helpen om de aantrekkelijkheid om het boek te gaan lezen te vergroten.

Opmaak en inhoud

Het grafisch ontwerp van dit boek is verzorgt door Thonik. Wie op de website van dit Amsterdamse bureau kijkt krijgt een goede indruk van de leesbaarheid van het hier besproken boek. De combinatie van een Arial-achtig font, felle kleuren, kleine lettergrootte, letters die bijna van het papier aflopen maakt dit boek tot één van de slechtste typografische ontwerpen die ik ooit heb gezien. Daarnaast heeft men ervoor gekozen om alle foto’s consequent onder een hoek van 90 graden ten opzichte van de tekst te plaatsen. Dat betekend dat je constant je hoofd of het boek moet verdraaien om de tekst of het plaatje normaal te kunnen lezen of bekijken.
De interviews zijn onder een hoek van 90 graden geplaatst ten opzichte van het papier (en de foto’s dus dit keer recht). U moet voor de grap eens proberen om een paperback boek een kwartslag te draaien, en dan, terwijl u zich inbeeld dat de tekst recht voor u staat, proberen te lezen. Precies, onmogelijk.

Ik prik door de schil van opmaak heen en hoop op een degelijke inhoud waarin omschreven wordt hoe netwerkculturen zich gedragen, en wat de kansen zijn die zo’n cultuur biedt. De namen van de auteurs zijn mij onbekend, het gros komt uit de Oostbloklanden. Onbekend zullen ze blijven, want de teksten van de essays stralen geen enkel enthousiasme uit. Grammaticaal kan ik geen fouten in de tekst ontdekken, maar toch bekruipt me het gevoel dat dit geen Engels is; een aaneenrijging van Engelse woorden die in een goed verband staan maar concreet niets betekenen.
Ook de kwaliteit van de geplaatste foto’s is abominabel laag, iedere willekeurige toerist had deze tijdens druilerige dag op een desolate plek kunnen maken.

Conclusie

Als laatste reddingspoging stop ik de bijgevoegde DVD in mijn computer, maar helaas, er staan een hoop interviews op met niet-interessante mensen die niet-interessante dingen vertellen. Het verbaast me dan ook niets dat er niemand op internet dit boek heeft gerecenseerd, en zelfs op Amazon.com, waar normaliter van elk boek een beoordeling wordt gegeven, heeft niemand er zijn vingers aan durven branden. Dertig euro is niet duur voor deze uitgave, maar er zijn goedkopere boeken om de open haard mee aan te maken.

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie architectuur, boeken.

het op Twitter
Deel op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *