De nieuwe proporties van architectuur

Junya-Ishigami-How-vast-How-smallWist je dat als je een brug maar lang genoeg maakt, je geen ondersteuning nodig hebt? Als een brug volledig om de aarde zou spannen, zou de trek van de zwaartekracht aan alle kanten gelijk zijn en daarmee de brug op zijn plek houden. Dit, en meer van dit soort ‘out of te box’ denken kom je tegen op de tentoonstelling How vast? How small? How Architecture grows van de Japanse architect Junya Ishigami. Deze tentoonstelling werd onder andere gehouden in de Shiseido Gallery in Tokio en DeSingel in Antwerpen.

Architectuur als een wolk, als een horizon, als een bos, als een landschap, als water. Het zijn voor Junya Ishigami geen metaforen. Hij haalt zijn inspiratie uit de wijze waarop de natuur zich aan de mens voordoet en streeft een architectuur na die zweeft, oneindig is, licht is, stroomt, doorzichtig is, zich oplost en bijna geen substantie bevat.

Zoals bij meer tentoonstellingen gebeurt is er een gelijknamig boek uitgegeven wat dient als een soort catalogus van de tentoongestelde werken. Het boek wat ik hier bespreek is in dat opzicht wel een huzarenstukje, want je kunt zien dat er veel zorg aan is besteed. Het begint al met het formaat: met ongeveer staand A3 is het behoorlijk groot. Het thema ‘schaal’ wordt hiermee goed neergezet, want het gebruikte lettertype is zeer klein zodat daarmee de grootte van het boek nog meer benadrukt wordt. De pagina’s zijn van zeer dik mat papier: 300 g/m2. Het is eigenlijk meer een chique portfolio dan een boek.

Centraal in het werk van Ishigami staat de relatie tussen natuur en architectuur, en hoe die twee in elkaar overvloeien. In zijn eigen woorden samengevat: “think about the potential of architecture by expanding its scale- to the scale of planets an architecture, subatomic particles and architecture, architecture and everything other than architecture.”

Ik schreef eerder over hem in de blog Junya Ishigami’s groeiende gebouwen omdat hij zulke fantastische tekeningen maakte. Of zijn werk je aanspreekt zal per persoon verschillen, maar ik waardeer zijn dromerigheid enorm. Bijvoorbeeld over wolken: “Finding inspiration for new spaces and new buildings in the shapes of clouds is tremendous fun.” Of zijn ontwerp voor een huis in de vorm van een staande trompet met muren die hoger zijn dan de atmosfeer, zodat je altijd een strakblauwe lucht of een heldere sterrenhemel boven je hebt.

Hoewel het boek slechts per maquette twee foto’s en korte uitleg (in Japans en Engels) bevat, ligt juist in die eenvoud de kracht. Radicale ideeën worden ontzettend minimalistisch gepresenteerd.

Kortom, dit is een prachtig boek wat je doet verlangen naar meer van Ishigami’s werk. Daarin wordt voorzien, want hij tekende voor de uitbreiding van park Vijversburg, wat hopelijk dit jaar gerealiseerd zal worden.

How small? How vast? How architecture grows; Junya Ishigami; Engels en Japans; Hatje Cantz; 44 pagina’s; 38 euro.

Junya-Ishigami-How-vast-How-small-01 Junya-Ishigami-How-vast-How-small-07 Junya-Ishigami-How-vast-How-small-02 Junya-Ishigami-How-vast-How-small-03 Junya-Ishigami-How-vast-How-small-04 Junya-Ishigami-How-vast-How-small-05 Junya-Ishigami-How-vast-How-small-06

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie boeken.

het op Twitter
Deel op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *