Sou Fujimoto’s Serpentine Gallery

serpentine-sou-fujimoto-04Hét voordeel van vakantie is dat je architectuur kunt bezoeken die normaliter niet om de hoek ligt. Toen ik deze zomer niet geheel ontoevallig door het Hyde park liep stuitte ik daar op het Serpentine Paviljoen wat naast de gelijknamige waterplas ligt en dit jaar ontworpen is door de japanner Sou Fujimoto.

Fujimoto is pas 41 jaar oud (dat is jong voor een architect) en is daarmee de jongste persoon die tot nu toe dit paviljoen heeft mogen ontwerpen. In een verhelderend interview op Dezeen legt hij uit dat zijn grid tegelijkertijd zowel rigide als organisch is. De stalen witte strepen vormen samen een wolk waar je met moeite een vorm in kunt ontdekken; het ontwerp is zo transparant dat het vooral versmelt met de groene omgeving van het park. In zijn eigen woorden:

“I was fascinated by such a beautiful contrast [beween] the really sharp, artificial white grids and the organic, formless experience [of the structure as a whole].”

Lees meer

Exactitudes van de Rotterdamse architectuur

Dus je dacht dat je uniek was? Eén blik in het boek Exactitudes van Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek helpt je uit de droom. Zij fotograferen al jarenlang series van 16 mensen wiens kleding verdacht veel op elkaar lijkt. Personen die zich door hun uiterlijk bewust of onbewust aanpassen aan een groepsidentiteit.

Ik vroeg me af wat er zou gebeuren als je zo’n fotoserie van Rotterdamse gebouwen zou maken. Gebouwen hebben tenslotte ook karakter en identiteit, net als de geportretteerde mensen in Exactitudes. Architecten mogen dan wel graag denken dat ze uniek bezig zijn, vaak is een ontwerp getekend door de tijdsgeest –zoals ik in een eerder artikel over hypes in de architectuur aanwees. Ook bij de wereldtop van architecten groeit de inspiratie niet op de rug, maar plukken ze die van internet. De website postpost.co staat vol met mooie voorbeelden van toevallige en minder toevallige overeenkomsten tussen bekende moderne architectuur.

Lees meer

Dagdromen in het Neues Museum

Het Neues Museum, ontworpen door David Chipperfield (13)David Chipperfield heeft het hart van menig Duitser veroverd. Maar liefst 33 van zijn projecten bouwde hij bij onze oosterburen. Het Neues Museum in Berlijn is een pareltje onder zijn toch al niet slechte staat van dienst. Een fotoblog van mijn bezoek aan het gebouw.

Twee Britse bommen vernietigden in 1943/45 grote delen van het Neues Museum, wat in 1855 ontworpen was door de architect Friedrich August Stüler. Ook toen was het al schitterend, zoals op tekeningen op de Duitse Wikipedia pagina is te zien.

Bekijk de fotoblog →

A Tale of Ten Towers

De Wilhelminapier is een mooi stukje Rotterdam, zo schreef ik eerder. Samen met klasgenoot Christophe Cornille heb ik er een film over gemaakt.

Aanleiding voor deze film was een vak op de academie van architect en filmmaker Jord den Hollander. Hij leerde ons in 7 weken hoe je met het maken van een film een verhaal kunt vertellen.

We wilden de pier laten zien als een vrolijke plek waar door een dag heen van alles gebeurd. De torens – ontworpen door architecten als Norman Foster, OMA, Mecanoo, Alvaro Siza en Renzo Piano – zijn de acteurs. Wat we tonen is de pier in zijn eindresultaat: momenteel zijn nog niet alle torens gebouwd.

De film is gemaakt in stop-motion. Dat betekend dat we heel veel foto’s hebben gemaakt, en die aan elkaar hebben gevoegd om bewegend beeld te maken. Normaliter bestaat een film uit minstens 24 beelden per seconde, maar met onze techniek bleek 14-18 beelden per seconde genoeg.

Enkele feitjes:

  • Zo’n 4000 foto’s
  • Twee spiegelreflexcamera’s op een statief en een afstandbediening om beide camera’s tegelijk een foto te kunnen laten maken
  • Muziek uit de film Amelie
  • Een lego maquette met meer dan 1000 lego steentjes

Een draak van een gebouw

Als een slang verheft het hoofdkantoor van de Giant Interactive Group zich uit het landschap.

Met een budget van omgerekend 150 miljoen euro ontwierp architect  Thom Mayne van Morphosis dit schitterende monster in Shanghai. De opdrachtgever Shi Yuzhu – een self-made miljardair – spendeerde er zoveel geld aan als antwoord op de barre omstandigheden waarin hij zijn eerste geld verworf. Aldus een artikel in Mark Magazine.

Ik denk dat deze draconische parel het hoogtepunt is van Morphosis’ bouwkunst.

Lees meer

Iwan Baan: Brasilia – Chandigarh

Iwan Baan: Brasilia - Chandigarh

Levende architectuur, dat is wat Iwan Baan fotografeert. Geen kille, steriele gebouwen, maar architectuur in zijn context. De mens staat centraal, gebouwen zijn het decor.

In zijn nieuwe boek laat hij zien hoe de bewoners gebruikmaken van architectuur die 50-60 jaar geleden ontworpen is. Oscar Niemeyer en Le Corbusier hadden megalomane plannen voor Brasilia en Chandigarh, maar de bewoners trekken zich daar weinig van aan. Ze leven er op hun eigen manier. De ontwerpen mogen groots zijn, zou je het de bewoners vragen dan hebben de architecten het weinig verder geschopt dan decorbouwer. Althans, dat denk ik als ik deze foto reportage zie.

Lees meer