Wir bauen der Rotterdam

Glimmend van opwinding zit Heinrich achter de instrumenten van zijn Junkers JU 87. Onder hem verschijnen de eerste lichten van het einddoel. Hij haalt de hendel over en met een tevreden gepiep openen zich de bommenluiken. Even schokt het vliegtuig als het zich ontdoet van haar destructieve lading; zijn kindjes suizen naar beneden en hij draait zijn vliegtuig om aan de terugreis te beginnen. Misschien krijgt hij straks wel een schouderklopje van generaal Göring.

Heinrich is tevreden; hij kan naar bed. Veel mensen in de stad onder hem zullen voorlopig geen bed meer hebben.

2011. De rode bouwkranen lichten vrolijk op in het donker. De stad ontwaakt, en Hans is de eerste die op de Wilhelminapier aan het werk gaat. Zijn grootvader Heinrich gooide de stad plat, hij bouwt hem weer op. Arbeitsverschaffung noemen ze dat.

70 jaar geleden waren ze hier ook, de oosterburen. Je zou bijna denken dat ze het uit boetedoening doen: het bouwen van een kolos die ‘de Rotterdam’ zal gaan heten. Het wordt het grootste gebouw van Nederland. Dag in dag uit wordt er aan deze verticale stad gebouwd door Züblin. In een razend tempo de hoogte in. Immer gerade aus.

Misschien een idee om een Engelse bouwer ‘der Dresden’ te laten bouwen?

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie opinie.

het op Twitter
Deel op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *