Ik heb ontdekt dat als ik schrijf, het erg makkelijk is om in het negatieve te vervallen. Het schrijft gemakkelijk weg, klagen over iets is simpel als je niets anders om over te schrijven hebt.
Kijk bijvoorbeeld naar mijn berichten over de Blob in Eindhoven en de hele discussie over Arkey of Autocad. Een negatieve toon is snel gezet.
Ook Chris Brogan ontdekte dat hij snel sarcastisch en satirisch schrijft. Positief zijn kost inspanning.
Bij het bestuderen van de gebouwde omgeving betrap ik mijzelf er wel eens op dat ik erg negatief denk over de kwaliteit van de bebouwing. Wat als ik nou voortaan mijn omgeving als ‘gewoon’ bestempel en de architectonische iconen die daaruit springen als ‘schitterend’?
Klagen heeft namelijk helemaal geen zin. In de meeste gevallen maakt het niets uit of je wel of niet klaagt. Het probleem wordt er niet mee opgelost, en zelf wordt je er niet gelukkiger van. Op de geweldige lyfestyle-weblog Zen Habits wordt dan ook voorgesteld om te stoppen met klagen.
In het dagelijks leven lukt het me al aardig, ik heb het idee dat ik er gelukkiger van ben geworden. Nu op internet nog.
Af en toe hoor je dat er in Nederland een klaagcultuur heerst. Stop vandaag nog! Het leven is te leuk om te verpesten met klagen.
Foto door philippe leroyer op flickr.