De vorm van digi- bio- techno- ornament

Digitale productietechnieken, zoals 3D printen, zorgen ervoor dat ontwerpers zeer gecompliceerde vormen kunnen fabriceren. Als gevolg van deze vooruitgang proberen kunstenaars het uiterste eruit te halen. De resulterende flamboyante vormen lijken vaak meer op organen dan bouwbare architectuur. Ingewikkeld, gewoon omdat het kan? Of zit er meer achter deze uitbundigheid? Ik ging op onderzoek uit en interviewde Isaïe Bloch.

Lees het interview →

De kunst van László Moholy-Nagy

Eens in de zoveel jaar komt het voor dat gelijkgestemde kunstenaars elkaar opzoeken en zich groeperen; ze inspireren elkaar en vormen samen een nieuwe kunststroming. Niet zelden zijn deze stromingen ontstaan op scholen waar leraren de vrijheid kregen om het curriculum naar hun eigen hand te zetten. Archigram en de metabolisten zijn voorbeelden van zo’n beweging. Maar de meest invloedrijke broedplaats voor nieuwe kunst in de afgelopen eeuw was het Bauhaus in Weimar, Duitsland.

Lees meer

Project Japan: Metabolism Talks…

Project Japan: Metabolism Talks coverIn een interview met Charlie Rose zei Rem Koolhaas onlangs geïnteresseerd te zijn in het platteland. Het was geen verspreking van deze voornamelijk stadsgeoriënteerde architect. Ook stelde hij dat architecten meer zouden moeten samenwerken. In mijn blog over diagrammen van de architectuur schreef ik dat architecten, willen ze bijblijven, zichzelf eens in de tien jaar zullen moeten vernieuwen; ook Koolhaas blijkt gebonden aan deze wetmatigheid.

Lees de recensie →

Een diagram zegt meer dan duizend foto’s

Moderne architectuur is ondenkbaar zonder het diagram. Dat is de les die je kunt trekken na het lezen van het boek The Diagrams of Architecture. In dit door Mark Garcia samengestelde boek staan een aantal teksten en voorbeelden van architecten die diagrammen gebruiken om tot een ontwerp te komen. Als data visueel weergegeven wordt ontstaat er al snel een concept waar je een ontwerp op kunt baseren.

The Diagrams of Architecture
Lees meer

De paradijstuinen van Burle Marx

Toen ik afgelopen voorjaar in Brazilië was heb ik daar veel schone architectuur gezien. Ontwerpen van Oscar Niemeyer, Lina Bo Bardi en Lucio Costa. Maar wat op mij het meeste indruk maakte bezochten we op de laatste dag: de paradijselijke tuin ‘Sitio Roberto Burle Marx’, gelegen in de nabije omgeving van Rio de Janeiro.

Het is wel frappant; je studeert voor architect en bekijkt inspirerende gebouwen. En dan kom je tot de ontdekking dat hoezeer je ook je best doet als architect, je werk wordt overtroffen door het natuurschoon dat we in de wereld om ons heen aantreffen. Burle Marx treedt in zijn ontwerpen op als een soort curator van die natuur. Hij groepeert de planten en ordent bomen zodat de natuur het best tot haar recht komt.

Lees meer

How the City Moved to Mr Sun

The city centre is as large as that of Frankfurt. Gleaming skyscrapers surround an artificial lake. The brand new roads are six lanes wide. A circular, two kilometre long mall surrounds the water. Porsche recently opened a flagship store here, but the real eye-catcher is the new theatre: five golden egg-shaped globes designed by Uruguayan architect Carlos Ott. It all looks very cosmopolitan.
Apart from one thing.

The city has no inhabitants.

Yet.

How the City Moved to Mr Sun Het is een tijd geleden dat ik zo’n goed boek over architectuur en stedenbouw heb gelezen. Michiel Hulshof en Daan Roggeveen schrijven met bevlogenheid over de Chinese trek van het platteland naar de stad. Miljoenensteden als Wuhan, Yunnan en Xi’an hebben inwoneraantallen die Europese steden doen verbleken.

Lees meer