3 tips om je recensie te verknallen

23 maart 2009, 5 reacties

Vorige week maandag kon je op Aureon.nl lezen aan welke voorwaarden een goede recensie moet voldoen. Vandaag deel 2: hoe het niet moet.

Ik schrijf dit stuk omdat ik een erg slechte recensie tegenkwam. Hij stond in het februarinummer van het architectuurtijdschrift De Architect. Besproken werd een boek wat ik ook al eens gerecenseerd heb: Networked cultures. In mijn ogen het slechtste boek wat ik ooit gelezen heb. De recensent van De Architect wist dit soort tekst op papier te krijgen:

“Steden en regio’s zijn echter geen autarkische gebieden meer, met een daaruit voortkomende fysieke identiteit. Ze bestaan nu uit zichtzelf organiserende, snel pulserende en overlappende netwerken vol conflicten enconnecties die een veelvormigheid en veelvuldigheid aan ruimtes genereren. Deze deregulerende dynamiek resulteert in globale paralelle systemen.”

Het is geen recensie maar een beschrijving van het boek waar geen mens iets mee kan. De hele recensie kun je hier lezen. In navolging van deze recensie 3 tips om te zorgen dat niemand jouw recensie zal willen lezen:

  1. Schrijf onduidelijk Nederlands. Niemand begrijpt je. Je begrijpt jezelf ook niet. Je bent in de macht van je pen. O ja, gebruik van Caps Lock doet het ook altijd goed om je boodschap bij mensen naar binnen te hameren.
  2. Geef geen mening. Niemand wil jouw mening lezen, dus waarom zou je hem publiceren? Beschrijf het boek zoals het is en daarmee basta.
    Vertel niet waarom de lezer dit boek wel of niet zou moeten aanschaffen en laat hem of haar in een staat van verwarring achter. 
  3. Wek valse verwachtingen. Prijs een boek de zevende hemel in en kraak het vervolgens af in de laatste alinea van je recensie af. (Dit overkwam mijzelf bij de recensie van Arnon Grunberg’s Onze Oom, een vriend wees me erop dat zoiets niet handig is)

In de ban van de blob

20 maart 2009, 17 reacties

Eindhoven krijgt een blob en de meningen zijn erover verdeeld. De één prijst het de hemel in terwijl de ander het de grond in boort.

De blob en de naastgelegen ondergrondse fietsenkelder zijn ontworpen door de Italiaan Massimiliano Fuksas, over wie ik al eerder schreef. Fuksas kennende zal dat een verrijking voor de omgeving zijn. Ook het naastgelegen Piazza winkelcentrum is door hem ontworpen, ongetwijfeld bekend bij mensen die ooit in Eindhoven gewinkeld hebben.

Voorstanders vinden het een modern gebouw wat bij Eindhoven als technologiestad past. Tegenstanders vinden de blob niet passen in zijn historische context. Ben van Veelen, oud-voorzitter van de plaatselijke monumentencommissie schreef in het Eindhovens Dagblad:

“Deze Blobs moeten er niet, ik herhaal NIET, komen. Ze vormen een enorme bruuskering van hun omgeving en passen daar in het geheel niet.” En “Bovendien vloekt de Blob met hét icoon van Eindhoven: de Lichttoren. De Lichttoren wordt straks, juist bezien vanuit de belangrijkste kant van het 18-septemberplein, veel te veel aan het oog onttrokken.”

Knap staaltje retoriek als je het mij vraagt. De beste man noemt niet één ter zake doend argument op. Smaken verschillen, roepen dat iets niet in zijn omgeving past is in veel gevallen slechts een kwestie van smaak. Geen argument om het gebouw er niet neer te zetten.
In de architectuur zijn talloze voorbeelden bekend waar oude en nieuwe architectuur prima samengaan. Net zoals bij de blob in Eindhoven is bij veel van deze voorbeelden glas toegepast. Lees meer →

Universiteitsbibliotheek Delft

18 maart 2009, geen reacties

Een constructieve analyse

De Universiteitsbibliotheek in Delft is ontworpen door Mecanoo Architecten. Een belangrijk uitgangspunt van de architect was dat de bibliotheek een open en dus ook een lichte uitstraling moest hebben. Dit omdat de bebouwing rondom de bibliotheek massief oogde. Om die lichte uitstraling te bereiken is er veel staal en glas toegepast.

De bibliotheek ligt naast de aula (klik om te vergroten)

Deze universiteitsbibliotheek is een goed voorbeeld van de toepassing van zichtbare constructieve elementen in de architectuur. De architect, Francine Houben, laat de constructieve elementen duidelijk zien.

Doordat ervoor gekozen is om het grasveld op te tillen valt het gebouw zelf niet echt op. Daar zorgt de kegel in het midden wel voor.
Lees meer →

9 tips voor een goede recensie

16 maart 2009, 16 reacties

Recenseren is makkelijk. Althans, als je er even voor gaat zitten. Er zijn een aantal dingen die steevast in een recensie thuishoren. Ik som er hier een aantal op uit mijn eigen ervaring.

Als voorbeeld neem ik hier het recenseren van een boek, wat ik zelf het vaakst doe.

  1. Schrijf de recensie meteen als je het boek uit hebt. Je kunt dan vol vuur schrijven over hoe geweldig goed of slecht het boek is.
  2. Schrijf de recensie niet meteen als je het boek uit hebt, dan krijg je een objectievere recensie. Doordat de inhoud niet meer zo sterk op je netvlies staat schrijf je de recensie met minder passie. Waarschijnlijk zal de recensie dan ook saaier zijn om te lezen.
  3. Citeer uit het boek. Om de potentiële lezers een beeld te geven van het taalgebruik in het boek is het zinnig om enkele aansprekende passages te citeren. Citeer niet teveel; er moet ruimte overblijven voor je eigen mening.
  4. Geef je mening over het boek. Niets is zo irritant als een beschrijving van een boek die als recensie wordt gepresenteerd. De lezer kan er dan niets mee omdat hij nog steeds niet weet of hij het boek wel of niet moet aanschaffen. Vertel de lezer wat je van het boek vindt en beargumenteer dit.
  5. Lees recensies in de krant. Professionele journalisten kunnen schitterende recensies schrijven en jij kunt daar inspiratie uit opdoen.
  6. Plaats een foto van de voorkant van het boek bij de recensie. Veel mensen zijn visueel ingesteld en onthouden een plaatje sneller dan een titel van een boek.
  7. Vergelijk jouw recensie met die van anderen over hetzelfde boek. Als bijvoorbeeld iedereen positief over een boek is en jij negatief, is het misschien verstandig om je mening wat af te zwakken.
  8. Maak foto’s van het boek als de opmaak tot de verbeelding spreekt of als het om een boek met veel afbeeldingen gaat.
  9. Voeg tot slot algemene informatie toe over het boek, zoals het aantal pagina’s, bindwijze, uitgeverij en prijs.

Overige tips

Recenseren is leuk, zeker als je de boeken gratis krijgt. Als je via een weblog, tijdschrift, krant of ander medium je recensies kunt publiceren krijg je gratis recensie exemplaren van de uitgeverij. Er zijn een paar uitgeverijen die wat moeilijker doen, maar over het algemeen stuurt men na een mailtje al snel een boek op.

Wees niet bang om een boek af te kraken als je dat met argumenten kunt doen. De auteur, uitgever en lezer zijn er mee gebaat om de waarheid te horen. Als een boek geweldig is, schrijf dan niet alleen ‘dit is supervet!’ maar geef ook aan waarom het in jouw ogen te prijzen is.

Ben ik nog tips vergeten? Wat vind jij belangrijk bij een recensie?

Foto door r0b1 op flickr. Al mijn recensie’s kun je op de boeken pagina vinden. Volgende week maandag schrijf ik op deze plek ‘hoe een recensie niet moet’.

Quintilianus – De opleiding tot redenaar

9 maart 2009, 3 reacties

Net als bij een politieke redevoering gaat het in een recensie om aanraden of afraden. Voor sommige lezers zal ik dit boek dan ook aanraden, voor anderen zal ik andere lectuur adviseren.

De opleiding tot redenaar ofwel Institutio Oratoria is geschreven door Quintilianus, een Romeins hoogleraar in de retorica. Geboren in Spanje rond het jaar 40 van onze jaartelling. Op aanraden van vrienden en de Romeinse senator Marcellus Vitorius besloot Quintilianus om een handboek te schrijven over de retorica, de kunst van het spreken.

Dit handboek is het meest uitgebreide retorica handboek wat is overgeleverd vanuit de oudheid. Lange tijd was dit werk verloren gewaand, totdat men een kopie aantrof in 1416 in een Zwitsers klooster. Het werk bestaat uit 12 boeken die in het Nederlands rond de 650 bladzijden beslaan. Elk boek behandelt een onderdeel van de retorica tot in de details. In vogelvlucht stip ik nu de lijn van het boek aan. Lees meer →

Eindhoven plaatst camera’s in woonwijk

6 maart 2009, 4 reacties

Op de route van mijn werk naar het station kwam ik palen met camera’s tegen … … in een woonwijk

De gemeente Eindhoven heeft deze onlangs geplaatst in een woonwijk gelegen naast station Eindhoven Beukenlaan. Het is de Vogelaarwijk Woensel-west. De camerapalen staan op kruispunten van straten en zijn voorzien van een ondoorzichtige bol zodat niet te zien is waar de camera heen kijkt. De palen lijken veel op lantaarnpalen zoals je op onderstaande foto kunt zien.

Ik vraag me af wat men hiermee wil bereiken. Wat valt er te beveiligen in een woonwijk? Als je een auto wilt stelen doe je dat toch wel op een plek die buiten het bereik van een camera valt. De Vogelaar wijk waar de palen staan is er één met veel allochtonen en studenten. Even verderop begint een ‘duurdere’ wijk en daar staan de palen niet.

Privacy

Als ik een inwoner van de gemeente Eindhoven zou zijn zou ik gaan klagen bij de gemeente. Iedereen heeft recht op privacy. Ik heb weinig zin in een ambtenaar die je slaapkamer binnen kan gluren.
Bovendien heeft de gemeente geen bordjes geplaatst met de mededeling dat deze wijk onder camera beveiliging staat. Het is verplicht om dit aan te geven. Het kan zijn dat ik de bordjes gemist heb, of dat ze op een andere plek staan.

Lees meer →