Ik heb het boekje Utopia van Thomas More uitgelezen. Het is een leuk, dun (113 pagina’s), boekje wat zijn naam eer aandoet. De auteur laat het personage Raphael Nonsenso het verhaal van het eiland Utopia vertellen.
Het lijkt een beetje op een uitwerking van De Republiek van Plato. Waar het bij Plato bij een idee gaat over de perfecte republiek, wordt het hier verder uitgewerkt.
Utopia is een eiland met een aantal steden die ieder hetzelfde eruit zien, en evenveel inwoners hebben. Deze inwoners hebben eenvoudige kleding aan. Er is geen onderscheid tussen arm en rijk, want er zijn geen armen en rijken. Iedereen is gelijk, maar er zijn wel een paar hogere functies als stadbestuurders en priesters. Er bestaat geen geld in Utopia. Iedereen kan krijgen wat hij of zij wil. Goud heeft geen waarde.
Waarom is de wereld dan niet perfect zoals dat in Utopia schijnbaar wel kan? Raphael legt het uit, het is trots:
“Pride, like a hellish serpent gliding through human hearts – or, shall we say, like a sucking fish that clings to the ship op state? – is always dragging us back, and obstructing our progress towards a better way of life.”
Al met al lijkt het me een saaie bedoening om in Utopia te wonen, kijk maar naar de communistische resten die zijn overgebleven in Rusland en China. Volgens mij zou er totaal geen initiatief meer ontplooit worden.
Een idee wat me wel erg aanspreekt is de werkdag van zes uur. De tijd die je dan overhoudt kun je steken in je eigen opleiding, een goed boek lezen bijvoorbeeld, en dat lijkt me erg waardevol. Het boek is hier in te zien via google.
op 24 januari 2008 geschreven in boeken met 1 reactie »
Deze recensie is eerder verschenen in Vice Versa, het orgaan van studentenvereniging Emèt Qenee.
In deze recensie zal ik de documentaire Jesus camp uit 2006 bespreken. Ik heb deze bekeken op aanraden van een van mijn mede-civieten. Het gaat over evangelische christenen in Verenigde Staten die steeds meer macht krijgen, en heeft daar al een hoop stof doen opwaaien.. De documentaire begint met een aantal radio uitspraken over de positie van christenen in de VS, en dan de evangelische richting in het bijzonder. Zij zeggen: “We want to claim America for Christ”. We volgen een aantal kinderen: Levi, Rachael en Tory, en Becky Fisher, een soort vrouwelijke dominee in een evangelische gemeente. We zien onder andere hoe ‘homeschooling’ werkt, dat er christelijke metal muziek bestaat, en hoe ouders hun kinderen ‘trainen’, zoals ze dat noemen. Het belangrijkste deel van de documentaire gaat over een bijbelkamp, wat Jesus Camp heet, vandaar de titel. Dit kamp wordt gehouden in North Dakota, bij Devil’s Lake (vreemde plek om een bijbelkamp te houden, FvL). Hier zien we onder andere dat men een kartonnen bord met daarop een afbeelding van George Bush aanbidt.
Lees verder »
op 22 januari 2008 geschreven in opinie met 1 reactie »
Op donderdag 17 januari had ik de eer aanwezig te mogen zijn op de Dies Natalis van het schone dispuut Panoplia te Leiden. Het thema was Bal Masque, en we hadden dus allemaal keurig onze maskers op. ’s Middags was er een lezing over de consumptiemaatschappij, en daarna werd er in de hervormde kerk met champagne getoast op de eerstejaars die daarvoor waren geïnstalleerd als officieel lid. Na het toasten maakten we een groepsfoto waarbij ik mij in de wiebelige achterste rij bevond, die op de leuningen van de kerkbanken mocht staan.
Eten deden we in de oude universiteitsbibliotheek in het centrum van Leiden. Het mocht zeer goed smaken. Vooral het voorgerecht vond ik heel lekker, dit was komijnekaas in reepjes gesneden, met sla, nootjes en tomaatjes. Tijdens de maaltijd hield mevrouw de praeses de Diesrede waarin ze veel naar Kierkegaard refereerde. Dat kwam mij wel goed uit, want ik had net die week ervoor bij de VGSEi een lezing bijgewoond over deze 19e-eeuwse Deense filosoof.
Een viertal dames voerden een paar muziekstukken op met hun strijkinstrumenten. Vooral het stuk eine kleine lachmusik was erg aardig, aangezien het veel verschillende klassieke muziekstukken op een ludieke wijze combineerde.
Na de maaltijd werden er foto’s gemaakt van de koppels, en verschillende groepen onstuimige eerstejaars. De borrel werd aan de overkant van de gracht gehouden. In een houten café. Er waren twee eerstejaarsbesturen die zich presenteerden. Kernwoorden waren: Vagevuur, duisternis, aflaat, en 1893 graden Celsius.
op 18 januari 2008 geschreven in opinie met geen reacties »
Deze recensie is ook verschenen in De Civitate, een tweemaandelijks tijdschrift van de Civitas Studiosorum in Fundamento Reformato
De schrijver van het boek wat ik hier uitgebreid met u wil behandelen is Ted Dekker. Hij is een Amerikaanse schrijver die zich heeft gespecialiseerd in het schrijven van Christelijke supernatural thrillers.
Elk van zijn boeken is niet alleen een leuk verhaal wat goed wegleest, maar bevat daarnaast diepere thema’s als Goed vs. Kwaad en Jezus’ zelfopoffering.
Ingrediënten als een spannend verhaal, een stevige dosis fantasie, en een duidelijke christelijke boodschap geven tezamen een roman die zich kan meten met schrijvers als Randy Alcorn en Frank Peretti. Er zijn een aantal boeken van deze schrijver in het Nederlands vertaald. Het boek dat ik hier zal bespreken (nog) niet, dus mocht u het willen aanschaffen, dan kan dit vooralsnog alleen in het Engels.
Het verhaal van Showdown is gesitueerd in het plaatsje Paradise, Colorado, in de Verenigde Staten. Zoals Adam en Eva in het paradijs voor de zonde kozen, kiezen kinderen in dit boek voor het kwaad, wat dan ook in het dorpje komt. Straks meer hierover.
Ik zal nu de rode draad van het verhaal proberen te beschrijven. Paradise is een heel gewoon plaatsje in de rotsachtige omgeving van de staat Colorado. Op een dag arriveert er een vreemdeling, genaamd Marsuvees Black, die helemaal in het zwart gekleed gaat. Hij gebruikt geweld tegen de inwoners, en claimt dat hij een priester is die hoop en liefde komt verkondigen. Het verhaal wordt verteld door de ogen van een jongetje, Johhny Drake. Hij merkt op dat sinds Black is gearriveerd de mensen zich anders zijn gaan gedragen. Ze worden sneller boos op elkaar en worden heel agressief.
Lees verder »
op 15 januari 2008 geschreven in boeken met 2 reacties »
Welkom op de weblog annex portfolio van Frank van Leersum. Zou gauw ik wat tijd vrij heb zullen hier geschreven stukjes gaan verschijnen. Het portfolio is nog in ontwikkeling.
op 15 januari 2008 geschreven in opinie met 1 reactie »
