Architectuur in Istanbul

De stad die Europa en Azië met elkaar verbind. In Istanbul zijn zowel de westerse als de oosterse invloeden duidelijk merkbaar.

Istanbul is voor mij een voorbeeld van hoe het stedenbouwkundig mis kan gaan als de overheid de gebouwde omgeving niet reguleert. Eerst wordt er gebouwd, en daarna komt de infrastructuur. Dit gecombineerd met een grote bevolkingstoename zorgt voor een stad die overvol is.

Het uitzicht vanaf de Galata toren

Geen vooraf bedachte stedenbouwkundige structuur heeft ook een voordeel; de straten vormen een organisch geheel. Op elke hoek is het weer afwachten welke kanten je op kunt lopen. Zo kun je ergens heen willen lopen, maar door de straten gedwongen worden om een omweg te maken. Istanbul is een beproeving voor je richtingsgevoel. De eerste paar dagen bleek het lastig om het hostel terug te vinden.

Islamitische staat

98 procent van de Turken is moslim. Hoewel officieel een seculiere staat, de invloed van de Islam is in Turkije duidelijk merkbaar. De stad staat vol met moskeeën  en om de zoveel uur schalt de oproep tot gebed door de straten. Die oproep klinkt zo’n vijf keer per dag, de eerste is om 5.30. En wel zo hard dat je er wakker van wordt. En dan klagen wij hier over kerk klokken…

Bijna alle moskeeën zijn vrij toegankelijk, behalve op tijden dat de moslims zelf aan het bidden zijn. De Blauwe moskee is een toeristische trekpleister. De toeristen wordt verplicht hun schoenen uit te doen; helaas verplicht men niet om de voeten te wassen want nu wordt het Godshuis onteerd door de penetrante tenenkaasgeur die in het gebouw hangt.

Biddende moslims in de Blauwe Moskee

Oplichters

Wat me nog niet eerder is overkomen is het feit dat men maar liefst drie keer geprobeerd heeft om ons op te lichten. Een taxichauffeur probeerde ons wijs te maken dat zijn meter kapot was en dat het ritje ongeveer drie keer zoveel zou kosten als wij gewend waren. We zijn weggelopen. Een andere taxichauffeur zette de meter tijdens de rit op dollars, waarbij de meter dubbel zo snel opliep als eerdere ritjes. Tot slot kregen we een keer een biljet mee als wisselgeld wat niet meer geldig was. Niemand wou het accepteren als betaalmiddel, we zijn ermee teruggegaan naar de winkel waar we het gekregen hadden. De winkelier zag de bui al hangen en kreeg zo zijn eigen biljet weer terug.

Naar Istanbul ga je niet voor de architectuur, maar voor de cultuur. Een massage in een Turk badhuis, de bazaar met zijn vele kraampjes en een schitterende boottocht over de Bosporus zorgen ervoor dat ik deze reis niet snel zal vergeten. Hieronder de foto’s die ik tijdens mijn verblijf aldaar maakte. Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Granaat appelen

Hier had je er veel van...

Het uitzicht vanaf het Topkapi paleis

Ondergronds waterreservoir

Wildplassers heb je overal

In de strenge-moslim-wijk Fatih

In de Blauwe Moskee

Op de boot naar de Prinseneilanden

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie fotografie.

het op Twitter
Deel op Facebook

Eén reactie op Architectuur in Istanbul

  1. Hans schreef op :

    Mooie foto’s. Die ariconditioners zie je hier ook overal hangen. Als je een flat ziet hier, dan hangen ze gewoon in rijen boven elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *