Psychologie van het autorijden

Een recensie van het boek ‘Traffic’ van Tom Vanderbilt. ‘Waarom wij rijden zoals wij rijden (en wat dat over ons zegt)’

Het onderwerp dat in dit boek behandeld wordt, is behoorlijk uniek. Over de psychologie van de automobilist is nog heel weinig bekend. Dat terwijl het zeker niet onbelangrijk is om de irrationele beslissingen die automobilisten nemen te doorgronden. Het is immers een sport geworden om elk jaar weer het aantal verkeerslachtoffers omlaag te krijgen.

Naast dit psychologische aspect, behandelt het boek ook de problematiek van de files. Iedereen heeft zijn menig wel klaar over mogelijke oplossingen voor de fileproblematiek. Na het lezen van dit boek, is elke gedachte over de maakbaarheid van het fileprobleem volledig verdwenen.

Verplicht leesvoer

De omslag van het boek vermeldt een citaat van een recensent uit New York waaruit blijkt dat iedere automobilist dit boek verplicht moet lezen. Zover wil ik niet gaan, maar na het lezen van het boek, kan ik er toch begrip voor op brengen. Autorijden is een heel complexe bezigheid. Mensen hebben standaardreacties op bepaalde situaties die helemaal niet zo verstandig zijn. Inzicht krijgen in die situaties kan veel schade of ongemak voorkomen. Na dit boek zit ik zeker anders achter het stuur. Alleen de vraag is voor hoe lang.

De vertaling

Oorspronkelijk is dit boek in de Verenigde Staten gepubliceerd, maar het is al vrij snel vertaald in het Nederlands. Het lezen van de Nederlandse versie biedt zeker voordelen: de vertaler heeft de moeite gedaan de typische Amerikaanse elementen van het verkeer te accentueren. Zo hebben Amerikanen bijvoorbeeld andere spiegels en is de markering van de wegen anders. De vertaler geeft in zijn voetnoten aan hoe het voor Nederland zit. Ook een compliment verdient het weergeven van de Nederlandse statistische gegevens over bijvoorbeeld de momenten waarop ongevallen zich voordoen. Een absolute aanrader dus om de Nederlandse versie te lezen.
Toch kreeg ik regelmatig het gevoel, dat het vertaalwerk wel heel snel gegaan is. Van sommige woorden ontbrak simpelweg een letter, hetgeen ik jammer genoeg meer dan eens gezien heb. Ook liepen sommige zinnen van geen meter, die ik zonder taalkundige studie in een paar tellen ook wel kan verbeteren.

De stof die in de epiloog behandeld wordt, is heel interessant. De auteur is zijn studie naar de psyche van de automobilist begonnen door het bezoeken van een slipschool. Geniaal hoe het een en ander daar verwoord is. Toch is de positie van het hoofdstuk een verstandige keuze geweest. De verhouding tot de rest van het boek is te losjes, om een prominente plaats midden in het boek te krijgen.

Vermoeiend

Wat ik in het boek miste, was een afsluitend hoofdstuk met allerlei tips&trucs. In het boek lees je her en der allerlei zeer verstandige adviezen. Maar omdat ze zo verspreid door het boek behandeld worden, ben je het overzicht van alle zaken waar je voortaan rekening mee wilt houden, al snel zoek. De auteur had het zijn lezers gemakkelijker kunnen maken door een korte samenvatting te geven.

Verder moet nog opgemerkt worden, dat het boek op een gegeven moment gaat vermoeien. De stof is zeer interessant, maar de wijze waarop het behandeld wordt, maakt dat je het boek niet achter elkaar uitleest. Sla een willekeurig hoofdstuk open en je wordt overweldigd door alle vragen die de auteur zichzelf stelt. In de loop van het hoofdstuk wordt met allerhande gegevens en experimenten aangetoond wat het mogelijke antwoord op zijn vragen zou kunnen zijn. Al die experimentjes en uitkomsten van onderzoeken zijn heel interessant, maar als je onafgebroken met die zaken geconfronteerd wordt, is de lol er op een gegeven moment wel af.

Ik zou toekomstige lezers dan ook willen aanraden het boek per hoofdstuk te lezen en daarna wat anders te pakken. Dat is een prima methode, zeker ook nu dit geen boek is die je perse kort achter elkaar uit moet lezen. De hoofdstukken hebben wel samenhang, maar staan los genoeg om er eventjes tussenuit te gaan.

Conclusie

Al met al is het een super interessant boek. Geweldig dat er auteurs zijn die over dit soort boeiende onderwerpen een boek weten te vullen met de actuele stand van zaken. Hulde daarvoor. Het boek heeft aan zo zijn mindere kanten, maar daar doe je niet moeilijk over. Vergelijk het met een Ferrari: geweldige auto, maar de eerste de beste steen onder je wielen bezorgt je rugpijn. Toch klaag je niet, want het euforische gevoel overheerst. Zo is het ook met dit boek; zijn zwakheden vallen in het niet, met het behandelen van dit geniale onderwerp.

Tom Vanderbilt; Traffic; Uitgeverij de Bezige Bij; 335 pagina’s; 19,90 euro.

Deze recensie is een gastbijdrage door Leon van Kruiningen.

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie boeken.

het op Twitter
Deel op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *