De massa weet meer

Een groep weet altijd meer dan een individu, ook als die persoon buitengewoon slim is. Dat is de boodschap van het boek The wisdom of crowds van James Surowiecki.

Hij bewijst zijn stellingname met talloze onderzoeken die in de loop van de tijd zijn uitgevoerd. Zo kun je bijvoorbeeld op de markt het gewicht van een os raden om een prijs te winnen. Als 100 mensen onafhankelijk van elkaar laat aangeven wat het gewicht van het dier zal zijn, en daar het gemiddelde van neemt heb je een erg nauwkeurige schatting.

Ook bij andere probleemstellingen blijkt de groep gezamenlijk slimmer te zijn dan de slimste persoon die deel uitmaakt van die groep. Voorwaarde is dat er in de groep naar ieders mening afzonderlijk moet worden gevraagd. Als aan deze voorwaarde niet wordt voldaan kan het zijn dat de mening van één persoon ook die van de anderen wordt. De persoon met de grootste mond is meestal niet de meest slimme. Door onafhankelijk van elkaar na te denken wordt uitgesloten dat één mening de overhand krijgt.

Ontwerpen met een groep

Ik ben benieuwd of deze theorie ook zou werken bij het ontwerpen. Uiteraard kun je bij een groep niet echt van ´ontwerpen´ spreken, dat blijft meestal beperkt tot het denkproces in het hoofd van één persoon. Wel moet het mogelijk zijn om samen tot een rationele oplossing te komen. Esthetica speelt hierbij geen rol.

Zet bijvoorbeeld een constructeur, architect, bouwfysicus, bouwtechnicus en stedenbouwkundige bij elkaar. Geef ze een probleemstelling, zoals ´ontwerp een wolkenkrabber met studentenwoningen in een achterstandswijk´. Laat ieder afzonderlijk een oplossing geven. Ieder groepslid bedenkt vanuit zijn of haar specialiteit het beste gebouw. Vervolgens komt de groep samen, worden de plannen doorgesproken en kunnen deze samengevoegd worden tot de ultieme oplossing. Grote kans dat er een beter gebouw ontstaat dan dat het door één persoon ontworpen zou zijn.

Geef schoonheid de ruimte

Met dit ontwerpconcept zou de rol van de architect, die toch al steeds marginaler wordt, nog verder naar de achtergrond worden verdrongen. Ik zou voorstander zijn van een systeem waarin de architect het gebouw eerst ontwerpt, waarna de adviseurs hun beste oplossing mogen aandragen. Gezamenlijk kunnen dan met passen en meten de verschillende bouwkundige elementen een plek worden gegeven. Voordeel hiervan is dat de esthetica verheven wordt boven de andere disciplines. Dat is een persoonlijke keuze, ik kan me voorstellen dat niet iedere architect het met mij eens is op dit punt.

Ken jij situaties waarin een groep slimmer is dan een individu?

Foto van Piensiero.

Info

Dit artikel is op geschreven door in de categorie opinie.

het op Twitter
Deel op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *