Darwin: de biografie

Charles Darwin had een interessant leven; zoveel is me wel duidelijk geworden na het lezen van deze biografie. Dit lijvige werk (900 pagina’s) is geschreven door Adrian Desmond en James Moore.

Twee hoogleraren die Darwin door en door kennen. Het boek verscheen in 1991 voor het eerst in het Engels. 17 jaar later is er nu ook een Nederlandse vertaling beschikbaar. Blijkbaar was er daarvoor geen noodzaak om het boek in het Nederlands te vertalen. Nu 2009 het Darwinjaar is kan men mooi een graantje meeplukken van de publiciteit.

Darwin’s leven

De negentiende eeuwse Engelse samenleving werd nog sterk gekenmerkt door de rangen en standen. Charles Darwin werd geboren in een doktersgezin, en dat trof hij. Hij heeft zijn hele leven niet hoeven werken om brood op de plank te krijgen. Doordat zijn voorgeslacht status had, had hij geld wat hij erfde en goed kon investeren. Lees meer

Sterft de klassieke muziek uit?

Het concert publiek wordt ouder en ouder. Als je een klassiek concert bezoekt merk je het; de gemiddelde leeftijd zal rond de 60 jaar liggen.

Hans Abbing, schrijver van het boek ‘Van hoge naar nieuwe kunst‘ poneert de stelling: ‘wil de klassieke muziek haar publiek behouden dan zal er een denkomslag moeten plaatsvinden’. De klassieke muziek heeft 400 jaar haar ding gedaan en als ze wil blijven voortbestaan zal ze moeten veranderen.

Het schijnt zo te zijn dat bij een klassiek concert 80 procent van de kosten door de overheid gesubsidieerd wordt. Het toegangskaartje zorgt slechts voor 20 procent van de opbrengst. Is dat niet oneerlijk ten opzichte van de popmuziek, waar veel minder gesubsidieerd wordt?

Abbing denkt dat er meer vrije markt werking moet komen en dus minder subsidie. Veel orkesten zullen dan verdwijnen of sterk moeten bezuinigen. Het is niet leuk voor de (gemakzuchtige) musici, maar misschien wel nodig om het voortbestaan van de klassieke muziek in Nederland te waarborgen.

Ik ben een liefhebber van klassieke muziek, maar vind het niet eerlijk dat er zoveel subsidie op moet. Waarom zouden we dan niet hetzelfde bedrag aan subsidie aan voetbal geven? Daar zouden een hoop voetbalfans blij mee zijn.
Klassieke muziek wordt beluisterd door de hoger opgeleiden. Toevallig zit deze zelfde groep ook in het kabinet. Ik stel voor dat er een subsidie percentage van maximaal 50 procent wordt ingesteld en dat hoog- en laagopgeleidden evenveel subsidie voor hun kunst krijgen.

Laat de kunstenaars naar de markt luisteren in plaats van gesubsidieerd kunst voor een kleine minderheid te maken.

Vind jij dat kunst gesubsidieerd moet worden?

Foto: Nickfyson op Flickr

De WordPress, Strato en MySQL soap

Omdat mijn vorige webhoster het afgelopen jaar een paar keer eruit lag ben ik gaan kijken naar een nieuw bedrijf om mijn website bij onder te brengen. Na wat onderzoek verricht te hebben leek Strato me wel een goede keuze. Die hebben een goede prijs/kwaliteit verhouding.

Een WordPress weblog bestaat grof gezegd uit twee onderdelen: een database (MySQL) met alle gegevens, berichten, pagina’s en instellingen; en een ftp account bij je webhoster waar je alle overige bestanden opslaat. Als je gaat verhuizen moet je beide meenemen naar de nieuwe webhoster.

De oneindige lus

Ik heb beide dus bij mijn oude webhoster gebackupt en geupload naar de nieuwe. Alles zou moeten werken als de werkelijke domeinnaam verhuizing plaats zou vinden. Dat was helaas niet het geval. Een WordPress installatie bij Strato geeft een conflict in de domein doorverwijzing. In WordPress kun je kiezen of je de URL met of zonder ‘www’ wilt weergeven. Zoals je hierboven kunt zien heb ik ervoor gekozen om de ‘www’ niet weer geven. Strato doet dit doorverwijzen blijkbaar ook (of ze verwijzen precies de andere kant op), in ieder geval raakt je browser de kluts kwijt van al die doorverwijzingen en komt  hij in een oneindige lus terecht.

Het probleem werd opgelost door een plugin te installeren die deze functie in WordPress uitzet. Deze plugin is SEO onvriendelijk, omdat nu de kans bestaat dat er meerdere versies van mijn URL in omloop komen, en dan zal Google deze zien als aparte sites. Een noodoplossing om de website draaiende te houden. Lees meer

Delirious New York

Ik ben momenteel bezig in het boek van Rem Koolhaas. Het is pittig Engels wat hij geschreven heeft; regelmatig moet ik mijn woordenboek erbij pakken.

Delirious New York behandeld de geschiedenis van Manhattan vanuit een architectonisch oogpunt. Als vanzelf staat dan de wolkenkrabber centraal. Wie Manhattan zegt, zegt hoogbouw. Wolkenkrabbers werden in het beginstadium meer gezien als uitgerekte huizen en dat is te zien aan het ontwerp. Steen en ramen in verticale vorm lijnen met bovenop een dak.

De grenzen opzoeken

De gemeentelijke planners kregen door dat architecten steeds hoger en groter wilden gaan bouwen. Zo zou er bijna geen zonlicht meer bij de naastgelegen gebouwen komen. Daarvoor verzon men de ‘zoning law’, waarin de maximale afmetingen die een wolkenkrabber mocht beslaan werden vastgelegd. Qua hoogte was er geen limiet; wel moest de oppervlakte van het gebruikte perceel in verhouding staan tot wat erop gebouwd werd om zo de zon ook een kans te geven.

Architecten pasten zich keurig aan, maar op een gegeven moment wil men maximaal rendement halen uit een lap grond. Wat doe je dan? Je maakt een maquette van de maximale afmetingen die jouw gebouw volgens de wetgeving mag hebben en schaaft er wat af om het geheel wat minder lelijk te maken. De opstellers van de zoning law worden zo onbedoeld tot architecten verheven.

Deze en veel meer architectonische anekdotes vind je in Delirious New York. Wat ik ook een interessante analyse vond is de volgende: wolkenkrabbers zijn eigenlijk twee piramides. Eén bestaat uit de liften en één daaromheen uit gebruiksoppervlak. Hoe hoger je bouwt, hoe meer de begane grond vol komt te staan met liften. Vandaar dat de meeste wolkenkrabbers naar boven toe afgekapt worden. Al heeft dit natuurlijk ook constructieve redenen.

Delirious New York is een boek wat iedere architect in de boekenkast zou moeten hebben staan, al was het alleen maar om de geschiedenis van Manhattan te kennen.

Van welk boek vind jij dat iedere architect het moet hebben?

7 redenen waarom ik blog

Op Problogger staat een mooi gastartikel over de 5 redenen waarom je van bloggen een betere schrijver wordt. Er zijn er waarschijnlijk nog een hoop meer te verzinnen. Ik heb 7 redenen opgesteld waarom ik blog.

  1. Schrijven is leuk! En je wordt er een beter schrijver van. Oefening baart kunst.
  2. Een blog is een platform om je mening te ventileren aan de buitenwereld. Je kunt met mensen in discussie gaan over allerhande zaken.
  3. Geheugen. Ik vergeet dingen nogal snel. Door er een artikel aan te wijden blijft het beter hangen en kun je later nog eens teruglezen wat je toen dacht.
  4. Sociale contacten. Door te gaan bloggen ontmoet je, zij het digitaal, veel andere mensen.
  5. Van bloggen wordt je slim. Door al het onderzoek wat je doet en de dingen die je opschrijft vergaar je veel kennis. Het is te vergelijken met een opleiding journalistiek, al leer je daar natuurlijk veel meer.
  6. Goed voor je CV. Als blogger ben je aantrekkelijk voor werkgevers, omdat ze van tevoren al veel over jou te weten kunnen komen. Bloggers in de VS krijgen regelmatig een baan aangeboden, omdat ze op internet zo’n goede indruk maken.
  7. Plezier. De belangrijkste reden is toch wel dat ik bloggen leuk vind. Geen eendagsvlieg maar hopelijk een blijvende hobby.

Waarom blog jij?

Foto van Pluma op Flickr

Stad in de woestijn van OMA

The Architecture Foundation uit Engeland houdt met enige regelmaat interessante lezingen op het gebied van architectuur. Ze noemen zichzelf een ‘katalysator voor de architectuur’.

Eén van die interessante lezingen werd gehouden door de Nederlander Reinier de Graaf van OMA. Het Office for Metropolitan Architecture over Dubai: “the best way to be exceptional is to be boring”. Hij presenteerde op 20 november 2008 ‘de stad in de woestijn’, over de golfstaten en hoe zijn bureau de ontwikkelingen daar ziet. Vanaf de 36ste minuut wordt uitgelegd hoe zij een stad in de woestijn in gedachten hadden. Een geweldig plan, maar helaas wordt het niet uitgevoerd.

Naast dit vierkant in de woestijn heeft OMA enkele interessante conclusies te melden:

  • Vandaag de dag zijn er 22 megapolissen. In 1950 waren mochten alleen Londen en New York die titel dragen. De sterkst groeiende steden qua bevolkingsaantallen bevinden zich in de minst ontwikkelde delen van de wereld. “If the metropolis was at one point the pride of the First World, the metropolis has now undergone a paradox shift where it has become the problem of the third world.”
  • Voorspelling voor 2015: de top tien grootste steden bestaat volledig uit niet-westerse landen. Tokyo staat op nummer 1 en is in de lijst de enige rijke stad.
  • De sterkst groeiende megapolissen bevinden zich niet in democratieën. Francis Fukuyama dacht enkele jaren geleden dat  ieder land op weg was naar democratie, maar de huidige ontwikkelingen wijzen op het tegendeel. ‘Democratieen verminderen de bevolkingsgroei’ zou men eerder kunnen stellen.
  • Democratie zou de beste weg zijn naar economische voorspoed. Dat blijkt niet zo te zijn. In de top vijf van rijkste landen (uitgedrukt in economische fondsen) bevindt zich maar één democratie.
  • In Dubai wordt zo snel gebouwd dat terwijl men een masterplan aan het ontwerpen is, deze alweer achterhaald is.
  • 95 % van het inkomen van Dubai bestaat momenteel uit andere bronnen dan olie. Men heeft dit zo gepland om niet meer van de olie afhankelijk te zijn als deze over vijf jaar op is.
  • Londen is trots dat 50% van de inwoners in de stad buitenlander is. In Dubai is 85% buitenlander.

Dubai, een ‘monotony of the exceptional’. Er komen veel interessante feiten voorbij. Bovenstaande alleen al in de eerste 20 minuten. Bekijk het zelf in de video:

Edit: helaas is de video verwijderd van Vimeo.

Wat vind jij van de stad in de woestijn, zoals voorgesteld door architectenbureau OMA?

Pagina 32 van 40nieuwste...1020...313233...40...oudste »